ĉantaĝi
Эсперанто
Морфологические и синтаксические свойства
| инф. | усл. | повелит. | |
| ĉantáĝi | ĉantáĝus | ĉantáĝu | |
| прош. | наст. | буд. | |
| Глагол | ĉantáĝis | ĉantáĝas | ĉantáĝos |
| Прич. | ĉantaĝínta | ĉantaĝánta | ĉantaĝónta |
| Прич.страд. | ĉantaĝíta | ĉantaĝáta | ĉantaĝóta |
| Субст. прич. | ĉantaĝínto | ĉantaĝánto | ĉantaĝónto |
| Субст. прич.страд. | ĉantaĝíto | ĉantaĝáto | ĉantaĝóto |
| Деепр. | ĉantaĝínte | ĉantaĝánte | ĉantaĝónte |
| Деепр.страд. | ĉantaĝíte | ĉantaĝáte | ĉantaĝóte |
ĉan-tá-ĝi
Переходный глагол. ĉantaĝi
Глагол, переходный
Произношение
- МФА: [ʧan.ˈta.ʤi]
Значение
Родственные слова
- существительные:
- прилагательные:
- глаголы:
- наречия:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.