χαρτί

Греческий

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. χαρτί χαρτιά
Р. χαρτιού χαρτιών
В. χαρτί χαρτιά
Зв. χαρτί χαρτιά

Существительное, средний род.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [xaɾˈti], мн. ч. []

Значение

  1. бумага

Родственные слова

κουρελόχαρτο, λαδόχαρτο, μπακαλόχαρτο, παλιόχαρτο, πισσόχαρτο, τραπουλόχαρτο, τσιγαρόχαρτο, χαρταετός, χαρτοκιβώτιο, χαρτοκλέφτης, χαρτοκόπτης, χαρτομάζα, χαρτομάντιλο, χαρτονόμισμα, χαρτοπαίζω, χαρτοπετσέτα, χαρτοπόλεμος, χαρτοπολτός, χαρτοπωλείο, χαρτοσακούλα, χαρτόσημο, χασαπόχαρτο

Этимология

Происходит от др.-греч. χάρτης

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.