достық

Казахский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. достық достықтар
Р. достықтың достықтардың
Д. достыққа достықтарға
В. достықты достықтарды
М. достықта достықтарда
Исх. достықтан достықтардан
Тв. достықпен достықтармен

достық

Существительное.

Корень: -дос-; суффикс: -тық.

Произношение

Значение

  1. дружба ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

  1. дұшпандық

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от перс. دوست (dôst) ‘дос’ + словообразовательный суффикс -тық.

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.