танау

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. танау танауҙар
Прит. танауҙың танауҙарҙың
Д. танауға танауҙарға
В. танауҙы танауҙарҙы
М. танауҙа танауҙарҙа
Исх. танауҙан танауҙарҙан

та-нау

Существительное.

корень: -танау-

Произношение

Семантические свойства

Танау

Значение

  1. анат. нос (человека) ◆ Ниғмәтулла ашауҙан туҡтаны, төндә тымау төшкән танауын мыш-мыш тартты. — Нигматула перестал есть, (а) ночью хлюпал носом от насморка. Яныбай Хамматов, «Бөртөкләп йыйыла алтын.» ◆ Дарыуханала дингеҙ һыуы нигеҙендә эшләнгән спрей һатып алығыҙ һәм көнөнә бер нисә тапҡыр танауҙы сайҡағыҙ. — Купите в аптеке спрей, иготовленный на основе морской воды, и промывайте нос несколько раз в день.

Синонимы

Антонимы

  1. —

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Заимствование из монгольских; протомонг. *tanaɣa "крылья носа, часть лица вокруг носа".

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.