шырлыҡ

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. шырлыҡ шырлыҡтар
Прит. шырлыҡтың шырлыҡтарҙың
Д. шырлыҡҡа шырлыҡтарға
В. шырлыҡты шырлыҡтарҙы
М. шырлыҡта шырлыҡтарҙа
Исх. шырлыҡтан шырлыҡтарҙан

шыр-лыҡ

Существительное.

корень: -шыр-; аффикс: -лыҡ

Произношение

Значение

  1. дебри, пуща, чаща, чащоба ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

  1. урман

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от прил. башк. шыр «непроходимый, густой» + формант -лыҡ «аффикс абстракции».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.