құйрық

Казахский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. құйрық құйрықтар
Р. құйрықтың құйрықтардың
Д. құйрыққа құйрықтарға
В. құйрықты құйрықтарды
М. құйрықта құйрықтарда
Исх. құйрықтан құйрықтардан
Тв. құйрықпен құйрықтармен

құйрық

Существительное.

Корень: -құйрық-.

Произношение

Семантические свойства

Құйрық

Значение

  1. анат. хвост ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
  2. зад; задняя часть тела человека ниже спины; ягодицы ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
  3. перен. конец; край (предметов) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От пратюркск. *Kudruk «хвост», от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. qudruq, quduruq, quðruq, башк. ҡойроҡ, южн.-алтайск., кирг. куйрук, азерб., крымск.-тат., узб. quyruq, тат. койрык, qoyrıq, туркм. guýruk, гагауз., тур. kuyruk, казахск. құйрық, карач.-балкарск., кумыкск. къуйрукъ, тофалар. ӄудуруӄ, долганск., якут. кутурук, урумск. хурйух, шорск. қузруқ, қузуруқ и др.

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.