әҙәм

См. также Әҙәм, адәм, адам.

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. әҙәм әҙәмдәр
Прит. әҙәмдең әҙәмдәрҙең
Д. әҙәмгә әҙәмдәргә
В. әҙәмде әҙәмдәрҙе
М. әҙәмдә әҙәмдәрҙә
Исх. әҙәмдән әҙәмдәрҙән

ә·ҙәм

Существительное.

корень: -әҙәм-

Произношение

  • МФА: [æˈðæm] 
    (файл)

Семантические свойства

Ике әҙәм: ир менән ҡатын

Значение

  1. человек (человеческий) ◆ Әҙәм балаһы — сын человеческий ◆ Күрәсәген күрмәй әҙәм гүргә инмәй. — Не пройдя через предначертанное, человек в могилу не спустится. ◆ Бал себенде, яҡшы hүҙ әҙәмде берләштерә. — Мёд сводит вместе мух, доброе слово объединяет людей. Башкирская пословица

Синонимы

  1. кеше, бәндә, инсан

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

  1. бала, ир, ҡатын, ҡыҙ

Родственные слова

Этимология

Из перс. آدم (âdam), из араб. آدم (ʾādam) ‘человек’, далее из ивр. אָדָם, букв. «человек»; однокоренное со словами ивр. אדמה‎ «земля» и אדום «красный».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.