Gewitter
Немецкий
Морфологические и синтаксические свойства
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Ном. | Gewitter | Gewitter |
| Ген. | Gewitters | Gewitter |
| Дат. | Gewitter | Gewittern |
| Акк. | Gewitter | Gewitter |
Ge-wit-ter
Существительное, средний род, склонение s = n.
Произношение
- МФА: ед. ч. [gəˈvɪtɐ], мн. ч. [gəˈvɪtɐ]
Значение
- гроза (атмосферное явление) ◆ Am Abend zog ein Gewitter auf.
Синонимы
Антонимы
- Schönwetter, Kaiserwetter
Гиперонимы
Гипонимы
- Frühlingsgewitter, Herbstgewitter, Sommergewitter, Wintergewitter, Wurstgewitter
Родственные слова
| Ближайшее родство | |
Этимология
От Wetter.
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.