Krieg

См. также krieg.

Немецкий

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Ном. Krieg Kriege
Ген. Krieg(e)s Kriege
Дат. Krieg Kriegen
Акк. Krieg Kriege

Krieg

Существительное, мужской род, склонение (e)s e en.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [kʀiːk] 
    (файл)
    мн. ч. [ˈkʀiːɡə] 
    (файл)

Значение

  1. война, военные действия ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

  1. Orlog

Антонимы

  1. Frieden, Waffenruhe, Waffenstillstand

Гиперонимы

  1. Auseinandersetzung, Konflikt

Гипонимы

  1. Befreiungskrieg, Bruderkrieg, Burenkrieg, Bürgerkrieg, Erbfolgekrieg, Eroberungskrieg, Folgekrieg, Kabinettskrieg, Kleinkrieg, Kolonialkrieg, Krypto-Krieg, Religionskrieg, Revolutionskrieg, Stellvertreterkrieg, Sukzessionskrieg, Unabhängigkeitskrieg, Weltkrieg, Winterkrieg; Angriffskrieg, Bewegungskrieg, Blitzkrieg, Gebirgskrieg, Grabenkrieg, Guerillakrieg, Landkrieg, Luftkrieg, Partisanenkrieg, Präventivkrieg, Seekrieg, Stellungskrieg, Verteidigungskrieg, Volkskrieg; Atomkrieg, Bombenkrieg, Gaskrieg, Giftgaskrieg; Zweifrontenkrieg, Mehrfrontenkrieg: Dreifrontenkrieg, Vierfrontenkrieg; Algerienkrieg, Alpenkrieg, Biafra-Krieg, Bosnienkrieg, Falklandkrieg, Golfkrieg, Irakkrieg, Iran-Irak-Krieg, Jugoslawien-Krieg, Koreakrieg, Kosovokrieg, Krimkrieg, Ukraine-Krieg, Vietnamkrieg; Bandenkrieg, Drogenkrieg, Gaskrieg, Handelskrieg, Opiumkrieg, Ölkrieg, Wasserkrieg, Wirtschaftskrieg; Kulturkrieg, Nervenkrieg, Patentkrieg, Rosenkrieg

Родственные слова

Этимология

Происходит от ср.-в.-нем. kriec, от др.-в.-нем. krieg, от прагерм. *krīgaz. Ср. ниж.-нем. Krig, нидерл. krijg.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.