Polska

См. также polska, Pólska, pólska, Polską, polską.

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. Polska Polski
Р. Polski Polsk
Д. Polsce Polskom
В. Polskę Polski
Тв. Polską Polskami
М. Polsce Polskach
Зв. Polsko Polski

Pol-ska

Существительное, женский род, 3-е склонение. Имя собственное, топоним.

Произношение

Пример произношения

Семантические свойства

Polska

Значение

  1. Польша ◆ Oto w Polsce mamy dwa kraje, de facto dwie Polski — wiejską i miejską. Te dwie Polski oddziela od siebie znaczny, wręcz dramatyczny, dystans.

Гиперонимы

  1. państwo

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.