aŭtomatigi
Эсперанто
Морфологические и синтаксические свойства
| инф. | усл. | повелит. | |
| aŭtomatígi | aŭtomatígus | aŭtomatígu | |
| прош. | наст. | буд. | |
| Глагол | aŭtomatígis | aŭtomatígas | aŭtomatígos |
| Прич. | aŭtomatigínta | aŭtomatigánta | aŭtomatigónta |
| Прич.страд. | aŭtomatigíta | aŭtomatigáta | aŭtomatigóta |
| Субст. прич. | aŭtomatigínto | aŭtomatigánto | aŭtomatigónto |
| Субст. прич.страд. | aŭtomatigíto | aŭtomatigáto | aŭtomatigóto |
| Деепр. | aŭtomatigínte | aŭtomatigánte | aŭtomatigónte |
| Деепр.страд. | aŭtomatigíte | aŭtomatigáte | aŭtomatigóte |
aŭ-to-ma-tí-gi
Переходный глагол. aŭtomatigi
Глагол, переходный
Произношение
- МФА: [aw.tɔ.ma.ˈti.gi]
Значение
Родственные слова
- существительные:
- прилагательные:
- глаголы:
- наречия:
Этимология
Происходит от др.-греч. αὐτόματος «сам собою движущийся», из αὐτός «сам, он» + μέμαα «стремиться?».
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.