artikulýasiýa

Туркменский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. artikulýasiýa artikulýasiýalar
Р. artikulýasiýanyň artikulýasiýalaryň
Д. artikulýasiýa artikulýasiýalara
В. artikulýasiýany artikulýasiýalary
М. artikulýasiýada artikulýasiýalarda
Исх. artikulýasiýadan artikulýasiýalardan

ar-ti-ku-lýa-si-ýa

Существительное.

Корень: --.

Значение

  1. артикуляция ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От лат. articulatio «членение», далее из articulus «сочленение, сустав», уменьш. от artus «сочленение, член», далее из праиндоевр. *ar-tu- из праиндоевр. *ar- «сочленять, соединять».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.