arunca

Румынский

Морфологические и синтаксические свойства

  Modul indicativ
  Prezent Imperfect Perfectul compus Viitorul I
Eu arunc aruncam am aruncat voi arunca
Tu arunci aruncai ai aruncat vei arunca
El
Ea
aruncă arunca a aruncat va arunca
Noi aruncăm aruncam am aruncat vom arunca
Voi
Dumneavoastră
aruncați aruncați ați aruncat veți arunca
Ei
Ele
aruncă aruncau au aruncat vor arunca
  Conjunctiv, p. 3
să arunce
  Participiu
aruncat
  Gerunziu
aruncând


a.run.ca

Глагол, 1-е спряжение.

Корень: -arunc-; окончание: -a.

Произношение

Значение

  1. бросать, кидать ◆ "Prinde!" - a strigat el și mi-a aruncat mingea. — "Лови!" - крикнул он и бросил мне мяч.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От лат. eruncare "полоть".

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.