czasownik

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. czasownik czasowniki
Р. czasownika czasowników
Д. czasownikowi czasownikom
В. czasownik czasowniki
Тв. czasownikiem czasownikami
М. czasowniku czasownikach
Зв. czasowniku czasowniki

cza-sow-nik

Существительное, мужской род, неодушевлённое.

Корень: -czas-; суффиксы: -ow-n-; окончание: -ik.

Произношение

  • МФА: [ʧaˈsɔvɲik] 
    (файл)

Значение

  1. глагол ◆ Orzeczenie w zdaniu najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika. — В предложении сказуемое представлено, чаще всего, личной формой глагола.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.