diatrib

Шведский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. diatrib diatriben diatriber diatriberna
Р. diatribs diatribens diatribers diatribernas

dia-trib

Существительное, общий род.

Корень: --.

Значение

  1. филол. диатриба ◆ Skulle icke denna tirad af Sismondi, hvars sanning våra egna studier i den spanska litteraturen fullkomligt bekräfta, kunna anses för en högst upplysande kommentar till Schlegels dunkla diatrib om Calderons mästerskap?

Синонимы

  1. stridsskrift, smädeskrift

Антонимы

Гиперонимы

  1. skrift

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От др.-греч. διατριβή «растирание; времяпрепровождение; беседа; обучение», далее из διατρίβω «растирать; задерживать; пребывать», далее из διά «через; раздельно» + τρίβω «тереть; растрачивать», далее из праиндоевр. *terb- «тереть, теребить».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.