duminică

Румынский

luni marţi miercuri joi vineri sâmbătă duminică

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Неопр. ф. duminicăduminici
Им.–Вин. duminicaduminicile
Род.–Дат. duminiciiduminicilor
Звательн. duminică, duminicoduminicilor

du-mi-ni-că

Существительное, женский род.

Корень: -dumin-; суффикс: -ic; окончание: -ă.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [du'minikə], мн. ч. [du'minit͡ʃʲ]

Значение

воскресенье

Гиперонимы

zi, săptămână

Родственные слова

Этимология

От лат. dies dominicus — день Господа, Божий день. Ср исп. domingo, ит. domenica, ирл. Domhnach, фр. dimanche.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.