emmener
Французский
Морфологические и синтаксические свойства
| Indicatif | Conditionnel présent | |||
|---|---|---|---|---|
| Présent | Futur simple | Imparfait | ||
| Je | emmene | emmenerai | emmenais | emmenerais |
| Tu | emmenes | emmeneras | emmenais | emmenerais |
| Il Elle |
emmene | emmenera | emmenait | emmenerait |
| Nous | emmenons | emmenerons | emmenions | emmenerions |
| Vous | emmenez | emmenerez | emmeniez | emmeneriez |
| Ils Elles |
emmenent | emmeneront | emmenaient | emmeneraient |
| Participe passé | ||||
| emmené | ||||
| Participe présent | ||||
| emmenant | ||||
em-me-ner
Глагол, 1-е спряжение.
Корень: --.
Произношение
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
| Ближайшее родство | |
Этимология
Происходит от ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.