frankijski

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. ср. р. жен. р. лично-муж. нелич.-муж.
Им. frankijski frankijskie frankijska frankijscy frankijskie
Р. frankijskiego frankijskiej frankijskich
Д. frankijskiemu frankijskim
Вн. одуш. frankijskiego frankijskie frankijską frankijskich frankijskie
неод. frankijski
Тв. frankijskim frankijskimi
М. frankijskiej frankijskich

fran-kij-ski

Прилагательное.

Корень: --.

Произношение

[1]

Значение

  1. франкский ◆ Podobnie jak bizantyńscy kronikarze Teofilakt przedstawia okoliczności przyjęcia przez Borysa chrztu, mówi o zewnętrznym zagrożeniu (frankijskim!) i o głodzie, który dotknął Bułgarów — Также, как византийский хронист Феофилакт показывает принятие Борисом крещения, он говорит и о внешней угрозе (франкской!), и голоде, который постиг болгар.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.