interdictio

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Ном. interdictio interdictiōnēs
Ген. interdictiōnis interdictiōnum
Дат. interdictiōnī interdictiōnibus
Акк. interdictiōnem interdictiōnēs
Абл. interdictiōne interdictiōnibus
Вок. interdictio interdictiōnēs

interdictio

Существительное, женский род, третье согласное склонение.

Корень: --.

Произношение

Значение

  1. [interdico] запрещение, запрет Eccl; закрытие доступа (i. finium L): i. aquae et ignis C изгнание из отечества (см. interdico 1) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.