interpretieren
Немецкий
Морфологические и синтаксические свойства
| 1 л., ед. ч. (ich) | interpretiere |
| 2 л., ед. ч. (du) | interpretierst |
| 3 л., ед. ч. (er, sie, es) | interpretiert |
| 1 л., мн. ч. (wir) | interpretieren |
| 2 л., мн. ч. (ihr) | interpretiert |
| 3 л., мн. ч. (sie) | interpretieren |
| Претерит | interpretierte |
| Причастие II | interpretiert |
| Cослагат. накл. | interpretierte |
| Повел. накл., ед. ч. | interpretier, interpretiere |
| Повел. накл., мн. ч. | interpretiert |
| Вспомог. глагол | haben |
in-ter-pre-tie-ren
Глагол, слабый.
Корень: --.
Произношение
- МФА: [ɪntɐpʀeˈtiːʀən]
Значение
- интерпретировать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
| Ближайшее родство | |
| |
Этимология
Происходит от ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.