kiełb

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

kiełb

Существительное.

Корень: -kiełb-.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [cɛwp], мн. ч. [ˈcɛwbʲɛ]

Значение

  1. пескарь ◆ Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełby i płotki lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadują podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

  1. ryba, kręgowiec, zwierzę

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

  • mieć kiełbie we łbie

Библиография

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.