kupiec

Польский

ku-piec

Существительное.

Корень: --.

купец, торговец ◆ Ten kupiec, który jadał baraninę z lordami i wygłaszał tak śmiało teorię posługiwania się nożem przy rybach, urósł w jej wyobraźni. — Этот купец, едавший баранину с лордами и так смело проповедовавший теорию, будто рыбу следует есть при помощи ножа, сразу вырос в ее глазах. Болеслав Прус, «Кукла» (1887–1890) / перевод Н. Модзелевской, 1949 (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)

Ближайшее родство
существительные: kupno, kupcowa, kupiectwo, kupczenie, kupienie, kupowanie, odkup, odkupienie, odkupiciel, przekupa, przekupka, przekupień, przekupność, przekupstwo, przekupywanie, wykup, wykupywanie, zakup, zakupy прилагательные: kupiecki, kupiony, dokupiony, odkupiony, podkupiony, przekupiony, przekupny, wykupiony, zakupiony, kupny глаголы: kupować, kupić, kupczyć, dokupywać, dokupić, nakupywać, nakupić, odkupywać, odkupić, podkupywać, podkupić, przekupywać, przekupić, wkupywać się, wkupić się, wykupywać, wykupić, zakupywać, zakupić

От ??

Для улучшения этой статьи желательно:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.