nastolatek

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. nastolatek nastolatki / nastolatkowie
Р. nastolatka nastolatków
Д. nastolatkowi nastolatkom
В. nastolatka nastolatków
Тв. nastolatkiem nastolatkami
М. nastolatku nastolatkach
Зв. nastolatku nastolatki / nastolatkowie

na-sto-la-tek

Существительное, мужской род.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: [ˌnastɔˈlatɛk] 
    (файл)

Значение

  1. подросток, тинейджер ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

  1. młokos, młodzieniec, efeb; устар. młodzieńczyk, młodzic, młodzik, junosz, junosza, okrzos

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

  1. jedenastolatek, dwunastolatek, trzynastolatek, czternastolatek, piętnastolatek, szesnastolatek, siedemnastolatek, osiemnastolatek, dziewiętnastolatek

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.