płatek

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. płatek platki
Р. platka platków
Д. platkowi platkom
В. płatek platki
Тв. platkiem platkami
М. platku platkach
Зв. platku platki

pla-tek

Существительное, мужской род, неодушевлённое.

Значение

  1. лепесток ◆ Płatki czereśni osypywały się pod podmuchami wiatru niczym śnieg.
  2. снежинка ◆ Cały ranek sypały wyjątkowo drobne płatki śniegu.
  3. хлопья ◆ Najbardziej mi smakują płatki z mlekiem.
  4. мочка ◆ W Polsce wierzy się, że jeśli się oparzysz w palec należy szybko złapać się za płatek ucha.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

  • jak z płatka
  • płatki mydlane
  • płatki owsiane
  • płatki kukurydziane
  • płatki śniegu
  • płatek ucha
  • płatki kosmetyczne

Библиография

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.