policzek

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. policzek policzki
Р. policzka policzków
Д. policzkowi policzkom
В. policzek policzki
Тв. policzkiem policzkami
М. policzku policzkach
Зв. policzku policzki

po-li-czek

Существительное, мужской род.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: [pɔˈlʲiʧ̑ɛk] 
    (файл)

Семантические свойства

Policzek

Значение

  1. анат. щека ◆ Gauche zaczął szlochać bezgłośnie, a łzy toczyły się po brudnych policzkach i spadały na zaciśnięte ręce. — Гош беззвучно зарыдал; слезы катились по грязным щекам и падали на сжатые кулаки. Ольга Токарчук, «Путь Людей Книги» (1993) / перевод К. Я. Старосельской, 2002 (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.