przyjaciel

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. przyjaciel przyjaciele
Р. przyjaciela przyjaciół
Д. przyjacielowi przyjaciołom
В. przyjaciela przyjaciół
Тв. przyjacielem przyjaciółmi
М. przyjacielu przyjaciołach
Зв. przyjacielu przyjaciele

przy-ja-ciel

Существительное, мужской род.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [pʃɨˈjäʨ̑ɛl] 
    (файл)
    мн. ч. []

Значение

друг, приятель ◆ - Zaś radca Węgrowicz po każdej również głębokiej sentencji swego przyjaciela dodawał, -Wariat! wariat!…Awanturnik!… — А советник Венгрович при каждом глубокомысленном изречении своего друга присовокуплял, - Безумец! Безумец! Авантюрист!... Болеслав Прус, «Кукла» (1887-1890) / перевод Н. Модзелевской, 1949 (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)
Звук примера:

Родственные слова

Этимология

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.