przypadek

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. przypadek przypadki
Р. przypadku przypadków
Д. przypadkowi przypadkom
В. przypadek przypadki
Тв. przypadkiem przypadkami
М. przypadku przypadkach
Зв. przypadku przypadki

przy-pa-dek

Существительное, мужской род, неодушевлённое.

В знач. «падеж» род. п. ед. ч. встречается также вариант склонения: przypadka.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: [pʃɨˈpadɛk] 
    (файл)

Значение

  1. случайность (случайное, незапланированное событие) ◆ To prawdziwy przypadek, że się dziś spotykamy. — То, что мы сегодня встретились, это чистая случайность.
  2. лингв. падеж ◆ W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz. — В польском языке семь падежей: именительный, родительный, дательный, винительный, творительный, предложный и звательный.
  3. случай ◆ Ten chory cierpi na dziwny przypadek grypy. — Этот пациент страдает от странного случая гриппа.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.