respira

Румынский

Морфологические и синтаксические свойства

  Modul indicativ
  Prezent Imperfect Perfectul compus Viitorul I
Eu respir respiram am respirat voi respira
Tu respiri respirai ai respirat vei respira
El
Ea
respiră respira a respirat va respira
Noi respirăm respiram am respirat vom respira
Voi
Dumneavoastră
respirați respirați ați respirat veți respira
Ei
Ele
respiră respirau au respirat vor respira
  Conjunctiv, p. 3
să respire
  Participiu
respirat
  Gerunziu
respirând


res-pi-ra

Глагол, 1-е спряжение.

Приставка: re-; корень: -spir-; окончание: -a.

Произношение

Значение

  1. дышать ◆ Alergătorul respira greu. — Бегун тяжело дышал.

Синонимы

  1. răsufla

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от лат. respirare «выдыхать, испускать», далее из re- «обратно; опять, снова; против» + spirare «дуть, дышать», из праиндоевр. *(s)peis- «дуть».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.