spegulo
Идо
Морфологические и синтаксические свойства
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| spegulo | speguli |
spegulo
Существительное.
Корень: -spegul-; окончание: -o.
Значение
- зеркало ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Родственные слова
Этимология
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
Эсперанто
Морфологические и синтаксические свойства
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | spegulo | speguloj |
| В. | spegulon | spegulojn |
spegulo
Произношение
- МФА: ед. ч. [spe.ˈɡu.lo], мн. ч. [spe.ˈɡu.loj]
Значение
- зеркало
- Post unu jaro la reĝo prenis alian edzinon. Ŝi estis bela virino, sed fiera kaj malmodesta. Ŝi ne povis toleri, ke iu superas ŝin en beleco. Ŝi havis miraklan spegulon. Ĉiufoje kiam ŝi ekstaris antaŭ ĝi kaj demandis:
"Speguleto mia, speguleto hela,
Kiu en la lando estas la plej bela?"
ĝi respondis:
"Vi reĝino, vi estas ĉe ni la plej bela!" (Neĝulino)
- Post unu jaro la reĝo prenis alian edzinon. Ŝi estis bela virino, sed fiera kaj malmodesta. Ŝi ne povis toleri, ke iu superas ŝin en beleco. Ŝi havis miraklan spegulon. Ĉiufoje kiam ŝi ekstaris antaŭ ĝi kaj demandis:
Родственные слова
- прилагательные:
- глаголы:
Этимология
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.