sprawdzać

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

  наст. прош. повелит.
Я sprawdzam

sprawdzałem
sprawdzałam
sprawdzałom
 —
Ты sprawdzasz sprawdzałeś
sprawdzałaś
sprawdzałoś
sprawdzaj

Он
Она
Оно
sprawdza sprawdzał
sprawdzała
sprawdzało
niech
sprawdza
Мы sprawdzamy sprawdzaliśmy
sprawdzałyśmy
sprawdzajmy
Вы sprawdzacie sprawdzaliście
sprawdzałyście
sprawdzajcie
Они sprawdzają sprawdzali
sprawdzały
sprawdzajcie

sprawdzać

Глагол.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: [ˈspravʣ̑aʨ̑] 
    (файл)

Значение

  1. проверять ◆ Merkury nie potrzebował sprawdzać rozpalonym żelazem, czy żyje jeszcze. — Меркурию даже не потребовалось проверять раскаленным железом, жив ли он. Henryk Sienkiewicz. Quo vadis (1895–1896) / перевод Генрик Сенкевич. Камо грядеши (Е. Лысенко, Е. Рифтина, 1983) (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.