uporządkowany

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. ср. р. жен. р. лично-муж. нелич.-муж.
Им. uporządkowany uporządkowane uporządkowana uporządkowani uporządkowane
Р. uporządkowanego uporządkowanej uporządkowanych
Д. uporządkowanemu uporządkowanym
Вн. одуш. uporządkowanego uporządkowane uporządkowaną uporządkowanych uporządkowane
неод. uporządkowany
Тв. uporządkowanym uporządkowanymi
М. uporządkowanej uporządkowanych

u-po-rząd-ko-wa-ny

Прилагательное.

Корень: --.

Произношение

Значение

  1. упорядоченный ◆ Kalendarium historii Polski – uporządkowany chronologicznie, począwszy od czasów najdawniejszych aż do współczesności, wykaz dat i wydarzeń z historii Polski. (цитата из Википедии, см. Список литературы)[1]
  2. ◆ .

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.