urî

См. также Uri.

Румынский

Морфологические и синтаксические свойства

  Modul indicativ
  Prezent Imperfect Perfectul compus Viitorul I
Eu urăsc uram am urât voi urî
Tu urăști urai ai urât vei urî
El
Ea
urăște ura a urât va urî
Noi urâm uram am urât vom urî
Voi
Dumneavoastră
urâți urați ați urât veți urî
Ei
Ele
urăsc urau au urât vor urî
  Conjunctiv, p. 3
să urască
  Participiu
urât
  Gerunziu
urând


u-rî

Глагол, 4-е спряжение.

Корень: -ur-; окончание: -î.

Произношение

Значение

  1. ненавидеть ◆ Îi urăsc pe toți zeii, ei m-au răsplătit cu chinuire pentru bine. — Я ненавижу всех богов, они мне за добро мучением воздали.

Синонимы

Антонимы

  1. iubi

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От лат. horrere «содрогаться, страшиться», далее из праиндоевр. *ghers- «топорщиться».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.