ŝveli

Эсперанто

Морфологические и синтаксические свойства
  инф. усл. повелит.
ŝvéli ŝvélus ŝvélu
  прош. наст. буд.
Глагол ŝvélis ŝvélas ŝvélos
Прич. ŝvelínta ŝvelánta ŝvelónta
Субст. прич. ŝvelínto ŝvelánto ŝvelónto
Деепр. ŝvelínte ŝvelánte ŝvelónte

ŝvé-li

Непереходный глагол.

Корень: -ŝvel-; окончание: -i.

Произношение

Значение
  1. увеличиваться в объёме (пухнуть, опухать, распухать, набухать, вздуваться, раздуваться, вспучиваться) ◆ La griaĵo ŝvelis en ŝia ŝrumpinta stomako, ŝi eksuferis, malsaniĝis kaj mortis. — Крупа распухла в её скукоженном желудке, она начала мучиться, заболела и умерла.
  2. перен. увеличиваться в каком-либо отношении (расширяться, толстеть и т.д.) ◆ Li ŝvelis de fiero. — Его распирало от гордости.

Синонимы
  1. pligrandiĝi, plivolumeniĝi, plidikiĝi, plivastiĝi
  2. pligrandiĝi, plivolumeniĝi, plidikiĝi, plivastiĝi, trodikiĝi, trovastiĝi, plialtiĝi, plimultiĝi, plifortiĝi, tromultiĝi, trokreski

Антонимы
  1. malŝveli
  2. malŝveli

Гиперонимы
  1. aliformiĝi, misformiĝi, ŝanĝiĝi
  2. ŝanĝiĝi

Гипонимы

    Родственные слова

    Этимология

    Происходит от ??

    Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография
      		Для улучшения этой статьи желательно:
      • Добавить описание морфемного состава с помощью {{морфо}}
      • Добавить все семантические связи (отсутствие можно указать прочерком, а неизвестность — символом вопроса)
      • Добавить сведения об этимологии в секцию «Этимология»
      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.