белгеч

Татарский

Латиница (Latinça)

belgeç

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. белгеч белгечләр
Прит. белгечнең белгечләрнең
Д. белгечкә белгечләргә
В. белгечне белгечләрне
М. белгечтә белгечләрдә
Исх. белгечтән белгечләрдән

бел-ге́ч

Существительное.

Корень: -белгеч-.

Произношение

Значение

  1. специалист, знаток

Родственные слова

Этимология

От глагола белергә (знать)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.