дымлылыҡ

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. дымлылыҡ дымлылыҡтар
Прит. дымлылыҡтың дымлылыҡтарҙың
Д. дымлылыҡҡа дымлылыҡтарға
В. дымлылыҡты дымлылыҡтарҙы
М. дымлылыҡта дымлылыҡтарҙа
Исх. дымлылыҡтан дымлылыҡтарҙан

дым-лы-лыҡ

Существительное.

корень: -дым-; аффиксы: -лы-лыҡ-

Произношение

  • МФА: [dɯ̞m.ɫɯ̞.ˈɫɯ̞q]

Значение

  1. сырость, влажность ◆ Сүллектәге һауа дымлылығы бик түбән булғанға, ул ҡояш радияцияһынан һаҡламай. — Воздух в пустынях не защищает от солнечной радиации из-за очень низкой влажности.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от прил. башк. дымлы «сырой; мокрый, влажный» + -лыҡ «афф. абстракции; обладания свойством».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.