онҳоро

Таджикский

Морфологические и синтаксические свойства

Форма винительного падежа местоимения онҳо

Корень: --; суффикс: -ро.

Значение

  1. их ◆ Аз ҳамин сабаб он ҷоро Бобил номидаанд; зеро ки дар он ҷо Парвардигор забони тамоми заминро омехта кард, ва аз он ҷо Парвардигор онҳоро бар рӯи тамоми замин пароканда кард. — Посему дано ему имя: Вавилон, ибо там смешал Господь язык всей земли, и оттуда рассеял их Господь по всей земле. «Быт 11.9»
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.