сүз

süz

сүз

Существительное.

Корень: -сүз-.

1. слово (словесный) ◆ кереш сүз — вступительное слово ◆ сүз иреге — свобода слова
2. разговор, речь ◆ сүзгә катнаша — вступает в разговор
3. суждение, мнение, слово ◆ үз сүзендә кала — остаётся при своём мнении
4. совет, предложение ◆ олылар сүзен тота — прислушивается к совету старших
5. молва, слух ◆ сүз таратты — распустил слухи
6. обещание, слово, клятва ◆ сүзеннән кайткан — отказался от своего слова
7. сүзләр текст, слова ◆ җырның сүзләре — слова к песне
8. изречение, афоризм ◆ борынгылар сүзе — изречение древних

От пратюркск. *söŕ «слово, речь», от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. sӧz, чагат. سوز (söz), азерб. söz‏ (сөз; سؤز), гагаузск., кр.-тат., тур., туркм. söz, башк. һүҙ, карач.-балк., кумыкск. сёз, казахск., кирг. сөз, каракалп. soʻz, ногайск. соьз, османск. سوز (söz), тат. сүз, тувинск. сөс, узб. soʻz (сўз), уйгурск. سۆز (söz), хакас., шорск., южн.-алтайск. сӧс, долганск., якут. өс.

• сүз алырга
• сүз алышырга
• сүз арасында
• сүз байлыгы
• сүз бара
• сүз башларга
• сүз башы
• сүз бирергә
• сүз катарга
• сүз тыңламаска
• сүз тыңларга
• сүз тыңлаучан
• сүз төрләндергеч
• сүз уйнату
• сүз уңаенда
• сүз җаенда
• сүз ясагыч
• сүз ясалышы
• сүзгә килергә
• сүздән туктарга
• сүз артыннан сүз чыга
• сүз белән сыйларга
• сүз белән тамак туймас
• сүз бер
• сүз беркетергә
• сүз боткасы
• сүз боткасы ясарга
• сүз дә булырга мөмкин түгел
• сүз йөртергә
• сүз кайтарырга
• сүз көрештерергә
• сүз салырга
• сүз тидертмәскә
• сүз тидерергә
• сүз эзләп кесәгә керми
• сүзгә аптырамый
• сүзгә колак салырга
• сүздән калырга
• сүзе үтә
• сүзен бирмәскә
• сүзен сүз итәргә
• сүз сүзгә
• сүзендә торырга
• сүзең көмеш булса, тик торуың алтын