Duńczyk

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. Duńczyk Duńczycy
Р. Duńczyka Duńczyków
Д. Duńczykowi Duńczykom
В. Duńczyka Duńczyków
Тв. Duńczykiem Duńczykami
М. Duńczyku Duńczykach
Зв. Duńczyku Duńczycy

Duńczyk

Существительное, мужской род.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: [ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk] 
    (файл)

Значение

  1. датчанин ◆ Ostatniego lata setki tysięcy Duńczyków pojechało na wakacje do Turcji.

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

  1. Skandynaw

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.