conclamatus

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. conclamatus conclamata conclamatum conclamatī conclamatae conclamata
Ген. conclamatī conclamatae conclamatī conclamatōrum conclamatārum conclamatōrum
Дат. conclamatō conclamatae conclamatō conclamatīs conclamatīs conclamatīs
Акк. conclamatum conclamatam conclamatum conclamatōs conclamatās conclamata
Абл. conclamatō conclamatā conclamatō conclamatīs conclamatīs conclamatīs
Вок. conclamate conclamata conclamatum conclamatī conclamatae conclamata

conclamatus

Прилагательное, 1-2 склонение.

Степени сравнения
м.ж.ср.
Сравнительная conclamatior conclamatior conclamatius
Превосходная conclamatissĭmus conclamatissĭma conclamatissĭmum
Наречие от прилагательного conclamatus
conclamate

Корень: --.

Произношение

Значение

  1. знаменитый; известный ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.