deminutus

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. dēminūtus dēminūta dēminūtum dēminūtī dēminūtae dēminūta
Ген. dēminūtī dēminūtae dēminūtī dēminūtōrum dēminūtārum dēminūtōrum
Дат. dēminūtō dēminūtae dēminūtō dēminūtīs dēminūtīs dēminūtīs
Акк. dēminūtum dēminūtam dēminūtum dēminūtōs dēminūtās dēminūta
Абл. dēminūtō dēminūtā dēminūtō dēminūtīs dēminūtīs dēminūtīs
Вок. dēminūte dēminūta dēminūtum dēminūtī dēminūtae dēminūta

dē-mi-nū-tus

Страдательное причастие прошедшего времени совершенного вида (participium perfecti passivi) от глагола deminuo, 1-2 склонение.

Корень: --.

Произношение


Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. dēminūtus dēminūta dēminūtum dēminūtī dēminūtae dēminūta
Ген. dēminūtī dēminūtae dēminūtī dēminūtōrum dēminūtārum dēminūtōrum
Дат. dēminūtō dēminūtae dēminūtō dēminūtīs dēminūtīs dēminūtīs
Акк. dēminūtum dēminūtam dēminūtum dēminūtōs dēminūtās dēminūta
Абл. dēminūtō dēminūtā dēminūtō dēminūtīs dēminūtīs dēminūtīs
Вок. dēminūte dēminūta dēminūtum dēminūtī dēminūtae dēminūta

dē-mi-nū-tus

Прилагательное, 1-2 склонение.

Степени сравнения
м.ж.ср.
Сравнительная dēminūtior dēminūtior dēminūtius
Превосходная dēminūtissĭmus dēminūtissĭma dēminūtissĭmum
Наречие от прилагательного deminutus
dēminūte

Корень: --.

Произношение

Значение

  1. маленький, малый ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.