ekim
Турецкий
Морфологические и синтаксические свойства
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ekim (اكیم) |
ekimler (اكیملر) |
| В. | ekimi (اكیمی) |
ekimleri (اكیملری) |
| Д. | ekime (اكیمه) |
ekimlere (اكیملره) |
| М. | ekimde (اكیمده) |
ekimlerde (اكیملرده) |
| Исх. | ekimden (اكیمدن) |
ekimlerden (اكیملردن) |
| Р. | ekimin (اكیمڭ) |
ekimlerin (اكیملرڭ) |
e·kim
Корень: --; суффикс: -im.
Произношение
- МФА: [ɛˈkʲɪm]
Синонимы
устар.: teşrinievvel, ilkteşrin, birinci teşrin
Родственные слова
Этимология
От корня «ek-» (сеять) и суффикса -im.
|
|
Для улучшения этой статьи желательно:
|
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.