facetus

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. facetus faceta facetum facetī facetae faceta
Ген. facetī facetae facetī facetōrum facetārum facetōrum
Дат. facetō facetae facetō facetīs facetīs facetīs
Акк. facetum facetam facetum facetōs facetās faceta
Абл. facetō facetā facetō facetīs facetīs facetīs
Вок. facete faceta facetum facetī facetae faceta

facetus

Прилагательное, 1-2 склонение.

Степени сравнения
м.ж.ср.
Сравнительная facetior facetior facetius
Превосходная facetissĭmus facetissĭma facetissĭmum
Наречие от прилагательного facetus
facete

Произношение

  • МФА (классическое произношение): [faˈkeː.tus]

Значение

  1. остроумный, тонкий, забавный

Синонимы

    Антонимы

      Гиперонимы

        Гипонимы

          Родственные слова

          Этимология

          This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.