kulak

Гагаузский

Морфологические и синтаксические свойства

ku-lak

Существительное.

Корень: -kulak-.

Семантические свойства

Kulak

Значение

  1. анат. ухо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

  1. —

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от пратюркск. *kulkak / *Kul-kak «ухо», от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. qulqaq «ухо», караханидск. قُلَقْ‏ (qulaq), قُلْقاقْ‏ (qulqaq), азерб. qulaq (гулаг; قولاق), башк. ҡолаҡ, казахск. құлақ, каракалп., кр.-тат. qulaq, карач.-балк., кумыкск. къулакъ, караим., кирг., ногайск., тувинск., южн.-алтайск. кулак, османск. قولاق (kulak), тат. колак (qolaq), тофалар. ӄулаӄ, тур., гагаузск. kulak, туркм. gulak (гулак), узб. quloq (қулоқ), уйгурск. قۇلاق (қулақ; qulaq), хакас., урум. хулах, чувашск. хӑлха, шорск. қулақ, якут., долганск. кулгаах. Пратюрк. родственно прамонг. *kulkï «ушная сера; среднее ухо» (ср. монг. хулхи (ᠬᠤᠯᠢᠬᠢ) «ушная сера; внутреннее ухо»). Монг. форму трудно объяснить как тюрк. заимствование; ср. также пратунгусоманьчжур. *xūl- «звук». Восходит к праалтайск. *k`ū̀jlu ( ~ -o) «ухо; слышать».

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    Библиография

      Турецкий

      Морфологические и синтаксические свойства

      падеж ед. ч. мн. ч.
      Им. kulak kulaklar
      В. kulağı kulakları
      Д. kulağa kulaklara
      М. kulakta kulaklarda
      Исх. kulaktan kulaklardan
      Р. kulağın kulakların

      ku-lak

      Существительное.

      Корень: -kulak-.

      Произношение

      • МФА: [ku.ˈɫɑk] 
        (файл)

      Семантические свойства

      Kulak [1] kepçesi

      Значение

      1. анат. ухо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
      2. слух ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

      Синонимы

      Антонимы

      1. —
      2. —

      Гиперонимы

      Гипонимы

      Родственные слова

      Этимология

      От пратюркск. *kulkak / *Kul-kak «ухо», от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. qulqaq «ухо», караханидск. قُلَقْ‏ (qulaq), قُلْقاقْ‏ (qulqaq), азерб. qulaq (гулаг; قولاق), башк. ҡолаҡ, казахск. құлақ, каракалп., кр.-тат. qulaq, карач.-балк., кумыкск. къулакъ, караим., кирг., ногайск., тувинск., южн.-алтайск. кулак, османск. قولاق (kulak), тат. колак (qolaq), тофалар. ӄулаӄ, тур., гагаузск. kulak, туркм. gulak (гулак), узб. quloq (қулоқ), уйгурск. قۇلاق (қулақ; qulaq), хакас., урум. хулах, чувашск. хӑлха, шорск. қулақ, якут., долганск. кулгаах. Пратюрк. родственно прамонг. *kulkï «ушная сера; среднее ухо» (ср. монг. хулхи (ᠬᠤᠯᠢᠬᠢ) «ушная сера; внутреннее ухо»). Монг. форму трудно объяснить как тюрк. заимствование; ср. также пратунгусоманьчжур. *xūl- «звук». Восходит к праалтайск. *k`ū̀jlu ( ~ -o) «ухо; слышать».

      Фразеологизмы и устойчивые сочетания

        Библиография

          This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.