mánudagur

Исландский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
неопр. опр. неопр. опр.
Nefnifall mánudagur mánudagurinn mánudagar mánudagarnir
Þolfall mánudag mánudaginn mánudaga mánudagana
Þágufall mánudegi mánudeginum mánudögum mánudögunum
Eignarfall mánudags mánudagsins mánudaga mánudaganna

má-nu-da-gur

Существительное, мужской род.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [ˈmau̯ːnʏˌd̥aːγʏr], мн. ч. [ˈmau̯ːnʏˌd̥aːγar]

Семантические свойства

mánudagur þriðjudagur miðvikudagur fimmtudagur föstudagur laugardagur sunnudagur

Значение

  1. понедельник ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

  1. vikudagur, dagur

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

Происходит от общегерманск. конструкции, означающей «день луны». Так образованы: др.-англ. monandæg (mona — ген. от monan + dæg) и англ. Monday, др.-сканд. manandagr, др.-фризск. monendei, нем. Montag и т. п.

Фразеологизмы и устойчивые сочетания


    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.