miejscownik

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. miejscownik miejscowniki
Р. miejscownika miejscowników
Д. miejscownikowi miejscownikom
В. miejscownik miejscowniki
Тв. miejscownikiem miejscownikami
М. miejscowniku miejscownikach
Зв. miejscowniku miejscowniki

miejs-cow-nik

Существительное, мужской род, неодушевлённое.

Корень: --.

Произношение

  • МФА: ед. ч. [mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik], мн. ч. [mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲiki]

    Значение

    1. предложный падеж ◆ Miejscownik – forma używana do opisu miejsca akcji. — Местный падеж - форма используемая для описания места действия.

    Синонимы

    1. locativus, lokatiwus, lokatyw

    Антонимы

    Гиперонимы

    1. przypadek

    Гипонимы

    Родственные слова

    Этимология

    Происходит от ??

    Фразеологизмы и устойчивые сочетания

      Библиография

        This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.