plenus

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. plenus plena plenum plenī plenae plena
Ген. plenī plenae plenī plenōrum plenārum plenōrum
Дат. plenō plenae plenō plenīs plenīs plenīs
Акк. plenum plenam plenum plenōs plenās plena
Абл. plenō plenā plenō plenīs plenīs plenīs
Вок. plene plena plenum plenī plenae plena

plenus

Прилагательное, 1-2 склонение.

Степени сравнения
м.ж.ср.
Сравнительная plenior plenior plenius
Превосходная plenissĭmus plenissĭma plenissĭmum
Наречие от прилагательного plenus
plene

Корень: -plen-; окончание: -us.

Произношение

Значение

  1. полный, преисполненный ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

  1. -

Антонимы

  1. -

Гиперонимы

  1. ?

Гипонимы

  1. -

Родственные слова

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.