południe

po-łud-nie

Существительное, средний род.

Корень: --.

• МФА: [pɔˈwudʲɲɛ] 

  (файл)

1. полдень, полудень (момент, когда Солнце находится наиболее высоко над горизонтом в течение дня; двенадцать часов) ◆ I nadeszło południe. — Так наступил полдень. ◆ Do południa zwierza nie było, pomordowaliśmy się srogo, konie ledwie się wlekły, padały, trzeba było stanąć na popas i spoczynek. — До полудня не встретилось нам зверя. Мы все измучились, кони едва передвигали ноги, падали, надо было отдохнуть и пустить их на подножный корм. Юзеф Игнацы Крашевский, «Болеславцы» (1877) / перевод Крашевского, 1915 (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)
2. геогр. юг (направление по левую руку при взгляде на заход солнца) ◆ Wiatr już wiał z południa. — Дунул южный ветер. Юзеф Игнацы Крашевский, «Болеславцы» (1877) / перевод Крашевского, 1915 (цитата из Национального корпуса русского языка, см. Список литературы)
3. Юг (государства, лежащие на юге, недалеко от экватора, в климате жарком или теплом)

1. S, pd.

1. północ
2. północ
3. północ

Происходит от: pół + dzień

• na południe od + сущ. в вин. п.

1. w południe • przed południem • po południu • do południa • sobotnie / niedzielne południe
2. iść / jechać / lecieć / udać się / wybrać się / wyprawiać się / ruszać / podróżować na południe • być na południe od czegoś • przyjść od / z południa

• w grudniu po południu • od świętej Anny nie doczeka południa deszcz poranny • gdy się grzmot w lipcu od południa poda, drzewom się znaczy szwank i nieuroda