putidus

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж ед. ч. мн. ч.
муж. р. жен. р. cр. р. муж. р. жен. р. cр. р.
Ном. putidus putida putidum putidī putidae putida
Ген. putidī putidae putidī putidōrum putidārum putidōrum
Дат. putidō putidae putidō putidīs putidīs putidīs
Акк. putidum putidam putidum putidōs putidās putida
Абл. putidō putidā putidō putidīs putidīs putidīs
Вок. putide putida putidum putidī putidae putida

putidus

Прилагательное, 1-2 склонение.

Степени сравнения
м.ж.ср.
Сравнительная putidior putidior putidius
Превосходная putidissĭmus putidissĭma putidissĭmum
Наречие от прилагательного putidus
putide

Корень: --.

Произношение

Значение

  1. гнилой ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.